Wees geen poessie en lees poëzie!

Chaos, veel chaos… mensen met een doel, of geen doel dwalend in de Doelen. Totdat alles begint op te starten, leerkrachten hun stem aanscherpen en elke pupil zijn oren spitst. Men gaat op zoek naar de schrijfmeesters of -meesteressen en dan kan de ochtend plaats gaan maken voor de Dag van de Literatuur. En ik ga op zoek naar de schrijfmeester die zijn woorden uit allerlei hoeken laat komen. Via internet, tv, de socials of de ‘hoffelijke’ gedichten. En nee, heb het niet over je moeder, maar over #debroervanroos.

Hoi Tim! De laatste tijd ga je lekker, veel in de media met #BOOS , #BOOS POLERTIEK en een gedichtenbundel. Iedereen in de zaal begint hysterisch te gillen als ze jou aan zien komen.
Wat geef je de jeugd hier mee op zon dag als vandaag?
‘Dat je altijd moet doen waar je gelukkig van wordt en niks anders.’

Het clicheetje pakken?
‘Ja, maar het clicheetje pakken is iets dat heel vaak uitgesproken wordt, maar nooit wordt uitgevoerd. Een term waar iemand heel kort geluk uit haalt. Je moet opstaan en dan alleen maar gaan doen waar je blij van wordt. En je leven zo gaan inrichten dat je alleen maar dat doet. Dat heb ik gedaan in ieder geval.’

Is dit dan ook je ideale toekomst ?
‘Nee, want zo ver heb ik eigenlijk nog nooit vooruit gekeken. Dat hoort er voor mij ook heel erg bij. Ik zet wel wat punten maar nooit te ver, want daar verdrink je dan in, denk ik. Maar ik doe wat goed voelt. En je moet vooral niet bang zijn om op je bek te gaan, dat is niet erg. Je mag best op jezelf vertrouwen dat je jezelf weer ophijst. Dan word je ook niet geforceerd, zeg maar.’

‘Ik vind steegjes heel spannend’

Op een gegeven moment schrijf je in één van je gedichten: Haramdan: Islam dat je het weet, er zit ham in je profeet. Heb je je hierna moeten ophijsen? Negatieve reacties gekregen?

‘M’n hele boekje staat vol met dingen waar je af en toe niet aan mag komen en niemand heeft daar iets over gezegd. Het is ook niet haatdragend ofzo. Een grappig gedichtje over de islam en geen één negatieve reactie vanuit welke geloofshoek dan ook, het kan ook gewoon.’

Wat voor reacties heb je gekregen op je manier van schrijven? Het is in mijn beleving niet te vergelijken met de dichtbundels die ik ooit heb gelezen.
‘Dat verschilt. Er zijn heel veel mensen die het leuk vinden en ook wat mensen vanuit de poëziewereld die het wat minder leuk vinden. En de mensen die het kochten… dus ja. Vooral mensen die het leuk vinden.’

Haha point taken! Je bent vroeg begonnen met poëzie schrijven toch?
‘Ja, in mijn tienerjaren.’

Hoe kwam dat zo op je pad terecht? Wat was je inspiratie?
‘Nou, omdat ik een auto-ongeluk heb gehad waardoor ik mijn arm niet meer goed kon bewegen. Maar ik moest wel echt iets hebben om me te kunnen uiten en in plaats van sport werd dat het schrijven van poëzie. En die poëzie werd vooral geïnspireerd op de muziek die ik luisterde en wat ik las. Ik heb van jongs af aan al heel veel literatuur gelezen. En toen is dat een beetje bij me gaan horen.’

Rijmpjes schrijven?
‘Ja! En ik heb daar eigenlijk nooit iets serieus mee gedaan. Totdat ik dacht: misschien moet ik het eens gaan uitgeven. En dat heb ik toen gedaan.’

Welke manier vind je dan het fijnst om te schrijven? Kort en krachtig, woordgrapjes of liever de lange stukken?
‘Uit alles haal ik iets anders, mijn boek bijvoorbeeld heeft een aantal woordspelingsgrapjes, punchlinedingetjes. En die zitten in een soort cement zodat ik er ook zwaardere stukken en thema’s in kan gooien. Er zit een soort golfslag in het boek en daarom zijn die kleine dingetjes ook heel belangrijk voor me.’

Schrijf je alles vanuit jezelf en vanuit je gevoel?
‘Ja, meestal wel.’

Zou je dat ook aanraden aan elke opkomende rijmprater?
‘ Nee dat niet, je moet doen wat goed voelt. Waarvan jij denkt van: ‘hee man, dit vind ik mooi!’ Daarover schrijven en verder heb ik niet iets van dat belerende. Nee, doe wat goed voelt.’

Dat vind ik een goeie, doe wat goed voelt. Ik heb nog één vraag voor je voordat je weer de planken op moet. Ben je meer een steegjes- of een hofman?
‘Hahah, ik vind steegjes veeel spannender.’

Want?
‘Steegjes zijn in de schaduw en vanuit het steegje kan je kijken naar de rest.’

Dus je wil liever in het steegje staan vanuit de schaduw, in plaats van op het hof in het middelpunt. Terwijl je in het echte leven eigenlijk heel erg in het middelpunt staat?
‘Ja, één grote paradox!’

Ben je dan ook opzoek naar het steegje?
‘Ja. Mijn grootste droom als kind was vroeger dat ik iets had waardoor ik ergens kon zijn zonder dat ik gezien werd.’

Een soort onzichtsbaarheidsmantel, zoals bij Harry Potter?
‘Ja, zoiets! Ik zat vroeger ook altijd in de trein met m’n capuchon over m’n hoofd naar iedereen te kijken.’

Kan je dat nu nog wel eens, ongezien over straat?
‘Nee, haha, zeker niet.’

Zou je dat nog wel wilen ?
‘Nee, dit hoort erbij en ik vind het gewoon fijn om te aanschouwen. Dat dat nu niet meer in een discotheek, een kroeg of op straat is, dat geeft niet. Dat hoort erbij. Ik heb het privilege dat ik een groot platform heb. Waardoor ik nu politieke dingen kan doen, poëzie kan schrijven en als ik daarvoor niet meer in de kroeg kan staan, het zij zo.’

Je ziet het dus meer als handig dan als een handicap. Of zou je het nog terug willen draaien?
‘Nee, dit is facking mooi! Het is goed zoals het nu is. Ik vind ‘terugdraaien’ of daarover nadenken van die ‘wat als’ scenario’s, dat is echt half leven man. Vind ik echt helemaal niks.’

Niks in de reverse dus. Wat wil je nu nog gaan doen, wat wil je op het hof nog gaan zeggen?
‘Ik wil nog een aantal programma’s maken, nog een aantal thema’s aanraken, met televisie dingen beschrijven die moeilijk bespreekbaar zijn. En misschien ben ik binnenkort klaar met de fame en alle aandacht, maar voor nu ga ik het nog goed gebruiken!’

Thanks Tim! Superveel succes op het hof man!

Deel deze pagina:

Blogs